معشوق همینجاست

X

معشوق همینجاست

صدای خشم و عشق


	در حسرت دیدار تو آواره ترینم \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در دوشنبه 1385/02/18 \|


	یادت نره دوستت دارم کاشکی می شد تو بدونی من برای تو چی هستم از تو بیش از همه دنیا از خودم بیش از تو خسته ام \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در شنبه 1385/02/16 \|


	هر کسی هم نفسم شد دست آخر قفسم شد منه ساده به خیالم که همه کار و کسم شد اونکه عاشقانه خندید.خنده های من و دزدید پشت پلک مهربونی خواب یک توطئه می دید \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در جمعه 1385/02/01 \|


	داریوش است که بر تار جان می نوازد شب آشیون شب زده چکاوک شکسته پر رسیده ام به ناکجا مرا به خانه ام ببر کسی به یاد عشق نیست کسی به فکر ما شدن از آن تبار خود شکن تو مانده ایی و بغض من از این چراغ مردگی از این بر آب سوختن از این پرنده کشتن و از این قفس فروختن چگونه گریه سر کنم که یار غمگسار نیست مرا به خانه ام ببر که شهر شهر یار نیست مرا به خانه ام ببر ستاره دلنواز نیست سکوت نعره میزند که شب ترانه ساز نیست مرا به خانه ام ببر که عشق در میانی نیست مرا به خانه ام ببر اگر چه خانه .خانه نیست از این چراغ مردگی از این بر آب سوختن از این پرنده کشتن و از این قفس فروختن چگونه گریه سر کنم که یار غمگسار نیست مرا به خانه ام ببر که شهر شهر یار نیست چکاوک کجای این جنگل شب پنهون میشی خورشیدکم پشت کدوم سد سکوت پر میکشی چکاوکم چرا به من شک می کنی من که منم برای تو لبریزم از عشق تو و سرشارم از هوای تو دست کدوم غزل بدم نبض دل عاشقمو پشت کدوم بهانه ها پنهون کنم هق هقمو گریه نمیکنم نرو... آه نمی کشم بشین... حرف نمی زنم بمون...بغض نمی کنم ببین.. سفر نکن خورشیدکم ترک نکن منو نرو نبودنت مرگه منه راهی این سفر نشو نزار که عشق من و تو اینجا به آخر برسه بری تو و مرگ من از رفتن تو سر برسه گریه نمی کنم نرو ... آه نمی کشم بشین... حرف نمی زنم بمون...بغض نمی کنم ببین... نوازشم کن و ببین عشق می ریزه از صدام صدام کن و ببین که باز غنچه میدن ترانه هام اگر چه من به چشم تو کمم .قدیمی ام گمم آتش فشان عشقم و دریای پر تلاتمم گریه نمی کنم نرو.... آه نمی کشم بشین... حرف نمی زنم بمون...بغض نمی کنم ببین... \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در جمعه 1384/12/19 \|


	دوستت دارم ‌ ‌ تا شمع تو افروخته پروانه شدم با صبر ز دیدن تو بیگانه شدم بر روی تو بیگانه شد چشم من یعنی پری دیدم و دیوانه شدم رهایی کفتر کشته پروندن نداره رو خاک و کوهها کشوندن نداره کفتر کشته پروندن نداره کتاب کهنه که خوندن نداره داره از تنهایی گریم می گیره توی این شهر دیگه موندن نداره کی میشه که منو تو ما بشیم و رها بشیم مرغ پر بسته که کشتن نداره وقتی کشتی دیگه گفتن نداره از یه دریچه تاریک و سیاه پای پیرو خسته بریدن نداره اگه توی باغچه فقط یه گل باشه گل اون باغچه که چیدن نداره هر درختی که یه روزی پیر میشه اونو از ریشه سوزوندن نداره کی میشه که منو تو ما بشیم و رها بشیم فصل مردن واسه من کی میرسه وقت پرواز من از یک قفسه از من در به در اینجا چی می خوای بگیرید اگر که مقصد یک نفسه توی گل پر مثال نسیمی است حرفهای من مثل حرف کسی نیست توی شعر من حرف قشنگ رفتنه حرف حرفه تا دنیاست گفتنه کی میشه که منو تو ما بشیم و رها بشیم بوی گندم بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو یه وجب خاک مال من هر چی میکارم مال تو اهل طاعونی این قبیله مشرقیم تویی این مسافر شیشه ای شهر فرنگ پوستم از جنس شبه پوست تو از مخمل سرخ رختم از تاوله تنپوش تو از پوست پلنگ بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو یه وجب خاک مال من هر چی که دارم مال تو تو به فکر جنگل آهن و آسمون خراش من به فکر یه اتاق اندازه تو واسه خواب تن من خاک منه.ساقه گندم تن تو تن ما تشنه ترن.تشنه یه قطره آب شهر تو شهر فرنگ آدماش ترمه قبا شهر من شهر دعا همه گنبداش طلا تن تو مثل تبر تن من ریشه سخت تپش عکس یه قلب مونده اما رو درخت بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تو یه وجب خاک مال من هر چی میکارم مال تو نباید مرثیه گو باشم واسه خاک تنم تو آخه مسافری خون رگت اینجا منم تن من دوست نداره زخمی دست تو بشه حالا با هر کی که هست هرکی که نیست داد میزنم بوی گندم مال من هر چی که دارم مال من یه وجب خاک مال من هر چی که میکارم مال من \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در شنبه 1384/12/13 \|


	شب اومد بازم آفتاب غروب کرد و شب اومد به جونه خسته ام بازم تب اومد بازم از لاله خونین قلبم خدایا بانگ یارم .یارم اومد شب اومد بازم شب اومد به جون خسته ام بازم تب اومد هوا تاره چراغم سوت و کوره تنم داره می سوزه مثل کوره خدایا یار من کی بر میگرده آخه این از خداوندی به دوره چه کج دارو مریضی دارم امشب چه درد ناله خیزی دارم امشب خدایا این حبیبه تا طبیبه چه مهمون عزیزی دارم امشب شب اومد بازم شب اومد به جون خسته ام بازم تب اومد نازنین اینجا به جز درد و دروغ هم خانه ایی با ما نبود در غربت من مثل من هرگز کسی تنها نبود عشق و شعور و اعتبار کالای بازار کساد سوداگران در شکل دوست بر نارفیقان شرم باد هجرت سرابی بود و بس خوابی که تعبیری نداشت هر کس که روزی یار بود اینجا مرا تنها گذاشت ای نازنین. ای نازنین. در آینه ما را ببین از شرم این صد چهره ها در آینه افتاده چین من با تو گریه کرده ام در سوگ همراهان خویش آنان که عاشق مانده اند در خانه بر پیمان خویش ای مثل من در خود اسیر لیلای من با من بمیر تنها به یمن مرگ ما این قصه می ماند به جا هجرت سرابی بود و بس خوابی که تعبیری نداشت هر کس که روزی یار بود اینجا مرا تنها گذاشت ای نازنین. ای نازنین. در آینه ما را ببین از شرم این صد چهره ها در آینه افتاده چین \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در جمعه 1384/12/12 \|


	آسمون با منو تو قهره دیگه شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده دلامون جای غمه. لونه ی درده تو رو بی من منو دور از تو گذاشتن چی بگم با من و تو دنیا چه کرده آسمون با من و تو قهره دیگه هر کدوم از ما تو یک شهره دیگه تو دلم این همه غم جا نمی گیره چی بجز غم داره این دل که اسیره گفتی از یاد میره این غم ها یه روزی تو دلم ریشه دوونده دیگه دیره آسمون با من و تو قهره دیگه هر کدوم از ما تو یک شهره دیگه تو میگی نامه نوشتی نرسیده از تو یک خط یا نشون هیچکی ندیده منم امشب واسه تو نامه نوشتم اما اشکام همه رو نامه چکیده آسمون با من و تو قهره دیگه هر کدوم از ما توی یک شهر عروسک قصه من گهواره خوابت کجاست قصر قشنگ کاغذی پولک آفتابت کجاست با و پر نقره ای کفتر عشقمو کی بست آینه طوطی منو سنگ کدوم کینه شکست عروسک قصه من زخم شکسته با تنت بمیرم ای شکسته دل چه بی صداست شکستنت صدای عشق من و تو که تلخ و گریه آوره تو این سکوت نقره ایی شاید صدای آخره بعد از من و تو عاشقی شاید به قصه ها بره شاید با مرگ من و تو عاشقی از دنیا بره عروسک قصه من سوختن من ساختنمه تو این قمار بی غرور بردن من باختنمه عروسک قصه من شکستنت فال منه این سایه همیشگی مرگه که دنباله منه عروسک قصه من زخم شکسته با تنت بمیرم ای شکسته دل چه بی صداست شکستنت جغد های عاشق و ببین از پل آبی می گذرن عروسک قلبشون و به جشن بوسه می برند اما برای عشق ما اون لحظه آبی کجاست عروسک قصه من پس شب آفتابی کجاست \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در جمعه 1384/12/12 \|


	سقوط وقتی که گل در نمی آد سواری این ور نمی آد کوه و بیابون چی چیه؟ وقتی که بارون نمی آد ابر زمستون نمی آد اینهمه ناودون چی چیه؟ حالا تو دست بی صدا . دشنه ما شعر و غزل قصه مرگ عاطفه. خوابهای خوب بغل انگار با هم غریبه ایم . خوبی ما دشمنیه کاش من و تو می فهمیدیم اومدنی رفتنیه تقصیر این قصه ها بود. تقصیر این دشمن ها بود اونا اگه شب نبودن سپیده امروز با ما بود کسی حرف من و انگار نمی فهمه مرده زنده خواب و بیدار نمی فهمه کسی تنهایی رو از من نمی دزده درد ما رو در و دیوار نمی فهمه واسه ی تنهایی خودم دلم می سوزه قلب امروزی من خالی تر از دیروزه سقوط من در خودمه. سقوط ما مثل منه مرگ روزای بچگی از روز به شب رسیدنه دشمنی ها مصیبته سقوط ما مصیبته مرگ صدام مصیبته . حقیقته حقیقته تقصیر این قصه ها بود .تقصیر این دشمنا بود اونا اگه شب نبودن. سپیده امروز با ما بود حسود تو سینه این دل من می خواد آتیش بگیره مونده سر دو راهی چه راهی چیش بگیره یکی حالا پیدا شده قدر اونو می دونه رگ خواب یار منو رقیب ن می دونه وای دارم آتیش می گیرم دیگه از غصه و غم دلم می خواد بمیرم وای اگه برگرده پیشم براش پروانه میشم ازش جدا نمیشم نمی تونه مرغ دلم از حسودی بمیره نمی دونه روی کدوم شاخه باید بمیره اگه یه روز ببینم کسی بذاش میمیره حسودی رو میاره دلم آتیش میگیره میترسم حرفهای خوبی توی گوشش بخونه می ترسم اون تا به سحر تو خلوتش بمونه وای دارم آتیش می گیرم دیگه از غصه و غم دلم می خواد بمیرم وای اگه برگرده پیشم براش پروانه میشم ازش جدا نمیشم \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در پنجشنبه 1384/12/04 \|


	با که گویم سخن اگه عشقی نباشه..آدمی نیست..اگه آدم نباشه..زندگی نیست.. نپرس از من چه آمد بر سر عشق جواب من به جز شرمندگی نیست داریوش است که بر تار جان می نوازد من نمی دانم و همین درد مرا سخت می آزارد. که چرا انسان این دانا . در زندگی اش ره نبرد به اعجاز محبت و نمی داند در یک لبخند چه شگفتی ها پنهان است. من بر آنم که در این دنیا خوب بودن به خدا سخت ترین کار خوب بودن به خداست. من نمی دانم که چرا انسان تا به این حد با خوب بودن بیگانه است وهمین درد مرا سخت می آزارد عشق من عاشقم باش تو و غربتی که سرده تمام روز و شبهاش غریبه از من و ما عشق من عاشقم باش عشق من عاشقم باش که تن به شب نبازم با غربت من بساز تا با خودم بسازم عشق من عاشقم باش .عشق من عاشقم باش تو خواب عاشق هارو تعبیر تازه کردی کهنه حدیث عشق و تفسیر تازه کردی گفتی که از تو گفتن یعنی نفس کشیدن از خود گذشتن من یعنی به تو رسیدن قلبمو عادت بده به عاشقانه مردن از عشق زنده بودن از عشق جون سپردن وقتی که هق هق عشق زجه احتیاجه سر جنون سلامت که بهترین علاجه عشق من عاشقم باش .عشق من عاشقم باش عشق من عاشقم باش اگر چه مهلتی نیست برای با تو بودن اگر چه فرصتی نیست عشق من عاشقم باش نزار بیفنم از پا بمون با من که بی تو نمیرشم به فردا عشق من عاشقم باش .عشق من عاشقم باش \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در سه شنبه 1384/12/02 \|


	برادر جان \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در دوشنبه 1384/12/01 \|


	خار ای خدا من به کسی کاری ندارم ولی زخم از همه خوردن شده کارم از غریب و کسی که وصله جونه پشت پا خوردن و مردن شده کارم کاشکی هوشیاری نسیبم نمی شد باعث رنج و فریبم نمی شد آخه هوشیاری غم بزرگیه کاشکی هوشیاری نسیبم نمی شد بعضی ها قید همه چی رو زدن بعضی ها اسیر اقبال بدن اون بالا نشستی گوش کن ای خدا چه عذابیه به دنیا اومده کاشکی هوشیاری نسیبم نمی شد باعث رنج و فریبم نمی شد آخه هوشیاری غم بزرگیه کاشکی هوشیاری نسیبم نمی شد هر کجا پا می زارم هر جا که میرم پیش چشمام میبینم حلقه داری ای خدا من خودمم هیچ نمی دونم چرا هر گل پیش چشمام میشه خاری مرگ تدریجی شده هستی برام نقش خنده دیگه مرده رو لبام ای خدا هر کسی از راه میرسه میکنه چاه دو رنگی پیش پام کاشکی هوشیاری نسیبم نمی شد باعث رنج و فریبم نمی شد آخه هوشیاری غم بزرگیه کاشکی هوشیاری نسیبم نمی شد \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در دوشنبه 1384/12/01 \|


	نیستی چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهایی است ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشای است مرا در اوج میخواهی تماشا کن .............تماشا کن دروغ این بودم از دیروز مرا امروز حاشا کن در این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال ما همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنهام فقط اسمی به جا مانده از آنچه بودم و هستم دلم چون دفترم خالی. قلم خشکیده در دستم گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم به جزدرخود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم رفیقان یک به یک رفتن مرا با خود رها کردن همه خود درد من بودند گمان کردم که همدردند شگفتا از عزیزانی که هم آواز من بودن به سوی اوج ویرانی پل پرواز من بودن مصلوب به صلیب صدا مصلوبم ای دوست تو گمان مبری مقلوبم ای دوست شرف نفس من اگه شد قفس من به سکوت تن ندادم تا نمیرم بی کفن وقتی گفتن یه گناه بود مثل دیدن یا شنیدن معنی آوازم این بود ته بن بست داد کشیدن وقتی حتی توی خلوت فکر آزادی قفس بود گفتنی ها رومیگفتیم اگه فرست یه نفس بود به گناه صدا با جرم گفتن اگه روی صلیب ویرون شدم من شرف نفس من اگه شد قفس من به سکوت تن ندادم تا نمیرم بی کفن تو شبهای سکوت فریاد من بود ته جنگل خواب بیداری من بود از غروب هراس تا صبح موعود تیغ خشم خلیل بر قلب من بود در عذاب تشنگی گم حسرت من بوی گندم بر دلم داغ شقایق از عذاب تلخ مردم از کسی که مثل بختک تو شبام انداخته سایه یه سوال ساده کردم نفرت من شد گلایه \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در جمعه 1384/11/28 \|


	شقایق دلم مثل دلت خونه شقایق چشام دریای بارونه شقایق مثل مردن می مونه دل بریدن ولی دل بستن آسونه شقایق شقایق درد من یکی دو تا نیست آخه درد من از بیگانه ها نیست کسی خشکیده خون من رو دستاش که حتی یک نفس از من جدا نیست شقایق.آی شقایق گل همیشه عاشق شقایق اینجا من خیلی غریبم آخه اینجا کسی عاشق نمی شه عزای عشق غصه اش جنس کوه دل ویرون من از جنس شیشه شقایق آخرین عاشق تو بودی تو مردی و پس از تو عاشقی مرد تورو آخرسراب وعشق وحسرت ته گلخونه های بی کسی برد شقایق آی شقایق گل همیشه عاشق دویدیم .دویدیم و دویدیم به شب های پر از قصه رسیدیم گره زد سرنوشتامون و تقدیر ولی ما عاقبت از هم بریدیم شقایق جای تو دشت خدا بود نه تو گلدون نه توی قصه ها بود حالا از تو فقط این مونده باقی که سالار تموم عاشقایی شقایق آی شقایق گل همیشه عاشق شقایق آی شقایق گل همیشه عاشق اشک راز است....لبخند راز است....عشق راز است اشک آن شب لبخند عشقم بود قصه نیستم که بگوی نغمه نیستم که بخوانی صدا نیستم که بشنوی یا چیزی که چنان که ببینی یا چیزی چنان که بدانی من درد مشترکم مرا فریاد کن \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در دوشنبه 1384/11/17 \|


	تقدیر دوستت دارم نه فقط به خاطر چراغانی چشمانت وقتی شقایق را زمزمه می کنی.... به خاطر آنچه که به من ارزانی داشتی.....عشق را.....چگونه بودن را.... ای معلم عشق من...... ای شعله شکوه عشق........ \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در چهارشنبه 1384/11/12 \|


	پرنده مهاجر ای پرنده مهاجر ای پر از شهوت رفتن فاصله قد یه دنیاست بین دنیای تو و من تو رفیق شاپرکها من تو فکر گلمونم تو پی عطر گل سرخ من حریص بوی نونم دنیای توبینهایت همه جاش مهمونی نور دنیای من یه کف دست روی سقف سرد یک گور من دارم تو آدمکها می میرم تو برام از پریا قصه میگی من توی پیله وحشت می پوسم برام از خنده چرا قصه میگی کوچه پس کوچه خاکی در و دیوار شکسته آدمهای روستایی با پاهای پینه بسته پیش تو یه عکس تازه اس واسه آلبوم قدیمی یا شنیدن یه قصه از یه عاشق قدیمی برای من زندگی اینه پر وسوسه پر غم یا مثل نفس کشیدن پر لذت دما دم ای پرنده مهاجر ای همه شوق پریدن خستگی یه کوله باره روی رخوت تن من مثل یک پلنگ زخمی پر وحشت نگاهم میمیرم اما هنوزم دنبال یه جون پناهم نباید مثل یه سایه زیر پاها زنده باشی مثل چتر خورشید باید روی برج دنیا باشی \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در چهارشنبه 1384/11/12 \|


	یگانه بی تکرار \|+\| نوشته شده توسط محسن.... در چهارشنبه 1384/11/12 \|


	عشق.......؟؟؟ عشق به شکل پرواز پرنده است عشق خواب یک آهوی رونده است من زاعری تشنه زیر بارون عشق چشم آبی اما کشنده است من میمیرم از این آب مسموم اما اون که مرده از عشق تا قیامت هر لحظه زنده است من میمیرم ازاین آب مسموم مرگ عاشق عین بودن اوج پرواز یک پرنده است تو که معنای عشقی به من معنا بده ای یار دروغ این صدا را به گور قصه ها بسپار صدا کن اسممو از عمق شب از من به دیوار برای زنده بودن دلیل آخرینم باش منم.من یذر فریاد خاک خوب سرزمینم باش طلوع صادق عصیان من بیداریم باش عشق گذشتن از مرز وجوده مرگ آغاز راه غصه بوده من راهی شدم نگو که زوده اون کسی که سر سپرده مثل ما عاشق نبوده دستهای تو ای که بی تو خودموتک و تنها می بینم هر جا که پا می ذارم تو رو اونجا می بینم یادمه چشمهای تو پر درد �